مسیحیان دعا را روشی برای ارتباط شخصی با خداوند میدانند. دعاهای مسیحی معمولاً به شکل گفتگوی قلبی و صادقانه با خداست. ما به واسطهی فیض و رحمت خداوند از طریق عیسی مسیح به او نزدیک میشویم. عیسی خود به ما آموخت که دعا باید با فروتنی و ایمان باشد، چنانکه در متی 6:9-13 میخوانیم که "پدر ما که در آسمانی". این دعا نمونهای از چگونه دعا کردن است.
هرچند مسیحیان نمازهای روزانه مشخصی ندارند، اما بسیاری به راحتی چند لحظه در روزشان را برای دعا و تفکر اختصاص میدهند. در اول تسالونیکیان 5:17 به ما توصیه میشود که "پیوسته دعا کنید." این نشاندهندهی اهمیت ارتباط دائمی و مستمر با خداوند است.
مهمترین نکته این است که دعا باید از قلب بیاید. خداوند نه تنها به واژگان ما، بلکه به نیت قلبی ما گوش میکند. او میخواهد که ما با ایمان و صداقت از او طلب کنیم، زیرا او پدری مهربان است که به نیازهای فرزندانش توجه میکند. بدون شک دعا ابزاری قدرتمند است که ما را به خداوند نزدیکتر میسازد و دروازهای است که آرامش و هدایت الهی را به زندگی ما میآورد.