Tinggari tanda bahaya sabalum pian bilang iya.
Di banyak nagara, buruh kada kawa mambayar biaya perekrutan sama skali. Biaya basar sabalum balain itu pancingan umum.
Agen asli mahanai kwitansi resmi. Bayar ka akun pribadi, mobile-money atawa crypto itu tanda bahaya.
Paspor itu milik pian. Di banyak nagara, pangusaha kada kawa manyimpan paspor karyawan.
Bakaraja pakai visa wisata atawa kunjungan bisa mambuat pian kada punya hak lawan rawan ditangkap.
Gaji tinggi pang banyak, gawian mudah, kada perlu pangalaman, itu sering dipakai mamancing urang.
Kada ada nama perusahaan asli atawa alamat nang kawa dipariksa.
Pian harus dapat kontrak tulis, dalam basa nang pian paham, sabalum balain.
Dikasihi buru-buru, atawa disuruh jangan mambaritahu orang, itu tanda bahaya.
Gawian online "layanan pelanggan" atawa "ngetik" di sabagian Asia Tenggara sudah manjaring banyak urang ka kamp scam.
Pinjaman dari perekrut, atawa potongan gaji untuk mbalangi biaya, bisa jadi jerat nang susah kabur.
Calo tanpa lisensi, atawa perekrutan cuma di media sosial, itu tanda bahaya.
Balain liwat nagara lain, atawa "tempat kerjanya kawa diberitahu kemudian", itu tanda bahaya.
Kada ada libur, handphone pian diambil, atawa kada dipulangkan kaluar itu tanda kerja paksa.
Merekrut anak, atau manyuruh urang mambari umur palsu, itu tanda bahaya parah.
Pekerjaan samar kaya "penari", "hostess" atau "model" di luar negeri, atau minta foto badan, itu seringnya pancingan.
Ingati keluarga lawan kawan-kawan pian