نشانه‌های خطره ببینین قبل از این‌که بله بگین.
در بسیار کشورا کارگرها اصلن نباید فیس جذب‌گیری بته. فیس‌‌های کلان قبل از سفر یک تله معمولی است.
اداره‌های واقعی رسید رسمی میته. پرداخت به حساب شخصی، موبایل مانی یا کریپتو یک علامت خطر است.
پاسپورت مال خودت است. در بسیار کشورا کارفرما اجازه نداره او ره نگه کنه.
کار کردن با ویزای توریستی یا دیداری می‌تانه حق‌هاتانه بگیره و خطر گرفتاری ره زیاد کوه.
معاش بسیار بالا برای کار آسان، بی‌تجربه‌گی، اکثر وقتا برای فریب دادن استفاده می‌شه.
اسم یا آدرس واقعی کمپنی که بتانی چک کنی وجود نداره.
باید قبل از رفتن، قرارداد نوشته‌گی ره به زبانی که می‌فامی بگیری.
جلب‌جلب کردن یا گفتن که ای ره پنهان نگه دار، یک علامت خطر است.
کارای آنلاین "خدمات مشتری" یا "تایپ کردن" در بعضی جایای آسیای جنوب‌شرق بسیاری ره در مرکزای کلاه‌برداری گیر انداخته.
قرضه گرفتن از جلب‌کو، یا کم شدن معاش برای پس دادن مصرفا، می‌تانه به یک تله تبدیل شه که ره برون نتانی.
دلالای بی‌لایسنس، یا جلب‌گیری فقط در شبکه‌های اجتماعی، یک علامت خطر است.
رفتن از راه یک کشور دیگه، یا گفتن «بعدا جای کار ره می‌گیم»، یک علامت خطر است.
رخصتی نبودن، گرفتن تیلفون، یا نماندن که بیرون بروی، نشانه کار اجباری است.
بچه‌گیری، یا گفتن به کسی که سن خوده دروغ بگه، یک نشانی خیلی خطرناک است.
وظیفه‌های مبهم مثل «رقاص»، «مهماندار» یا «مدل» در خارج، یا خواهش عکس بدن، اکثر وقتا دام است.
فامیل و دوستان خود ره خبر کنین