Kutsal Kitap, sevginin Tanrı'nın özü olduğunu ve her gerçek sevginin Tanrı'dan geldiğini öğretir. "Tanrı sevgidir" diyen 1. Yuhanna 4:8 ayeti, bunu açıkça belirtir. Tanrı, en mükemmel sevgi örneğini, Oğlu İsa Mesih’i bizim için çarmıhta vermesiyle göstermiştir. İsa, günahlarımız için öldü ve bizi sonsuz yaşamla ödüllendirdi. Bu, Tanrı'nın sevgisinin derinliğini ve büyüklüğünü gösterir.
- Korintliler 13:4-7, sevginin özelliklerini açıklar: "Sevgi sabırlıdır, sevgi şefkatlidir; kıskanmaz, övünmez, gururlanmaz. Sevgi kaba davranmaz, çıkarını aramaz, kolaylıkla öfkelenmez, kötülüğün hesabını tutmaz. Sevgi haksızlığa sevinmez, gerçeğin yanında sevinir. Her şeye katlanır, her şeye inanır, her şeyi bekler, her şeye dayanır."
Tanrı'nın sevgisini hayatımızda yaşamak, başkalarına da sevgi göstermekle başlar. Bu da, "Komşunu kendin gibi seveceksin" diyen İsa’nın emirlerini yerine getirmekle olur. Biz, sevildiğimiz için Tanrı’yı sevmeliyiz ve bu sevgi başkalarına da yansıtılmalıdır. Sevgi, eylemlerimizde ve kalplerimizde somut bir şekilde göründüğünde gerçek anlamını bulur. Sevgi, Mesih’in özüdür ve biz de bunu başkalarına ayırmadan göstermeliyiz.