Kutsal Kitap, çalışmanın Tanrı'nın yaratılış düzeninde yer alan önemli bir unsur olduğunu öğretir. Çalışmak, Tanrı'nın bize verdiği yetenekleri kullanma ve O'na olan hizmetimizin bir ifadesi olarak görülür. İlk olarak, Tanrı Adem'e bahçede çalışması ve onu koruması görevini verdi (Yaratılış 2:15). Bu, çalışmanın insanlık için orijinal bir tasarı olduğunu gösterir.
Pavlus'un yazdığı gibi, "Emeği paylaşmayan yemeği de paylaşmasın" (2. Selanikliler 3:10) ifadesi, çalışmanın kişisel sorumluluğumuz olduğunu ve başkalarına bağımlı olmaktan çok kendi emeğimizle yaşamamız gerektiğini vurgular. Çalışmamızın, Tanrı'yı yücelten, dürüst ve adil bir şekilde yapılması gerektiğini de öğreniyoruz. Koloseliler 3:23, "Yaptığınız her şeyi, insanlar için değil, Rabb için yapar gibi, candan, iyi niyetle yapın" der.
Çalışma sadece geçimimizi sağlamak için değil, aynı zamanda başkalarına yardım etmek, Tanrı'nın Krallığı'nı büyütmek ve dünyada olumlu bir fark yaratmak içindir. İsa Mesih'in örneği, kendi iradesini bir kenara bırakıp Baba'nın işlerini yapma kararlılığı gösterir (Yuhanna 4:34). Bu nedenle, çalışmamız, O'nun lütfu ve rehberliği ile, Tanrı'yı yücelten ve başkalarına fayda sağlayan bir amaç taşımalıdır.