Acı çekmek, bu düşmüş dünyada gerçek bir durumdur. Ancak, sevgili dostum, Kutsal Kitap bize bu konuda büyük bir umut sunar. Kutsal Yazılar'da, 2 Korintliler 1:4'te, Tanrı'nın, "bize güç vererek her türlü sıkıntımızda teselli ettiğini," okuruz. Tanrı, bizim acılarımızla birlikte olmayı vaat eder; bizi asla terk etmez. Dahası, Romalılar 8:18'de, Pavlus şöyle der: "Şimdiki acılarımızın, bize açıklanacak olan yücelikle karşılaştırıldığında hiçbir değeri yoktur." Yani mevcut sıkıntılar geçicidir ve ahiretteki Tanrı'nın yüceliği karşısında sönük kalır.
İsa Mesih'in yaşamı da acı çekmenin bir parçasıydı. İsa, bizim yerimize çektiği acılarla (bkz. Yeşaya 53:4-5), Tanrı'nın dünyamıza nasıl yaklaştığını gösterir. O, bizlere umut ve nihai kurtuluşu vaad eder. Bu nedenle, acı çekerken, gözlerimizi İsa'ya çeviririz; çünkü O, tüm tesellimizin kaynağıdır.
Sevgili kardeşim, acı çektiğinizde, Tanrı'nın sizi sevdiğini ve asla terk etmeyeceğini bilin. Ona güvenin ve kutsal sözleriyle teselli arayın. Rabbe sığındığınızda, O'nun huzurunu ve tesellisinin derinliğini daha da çok hissedeceksiniz.