İman, özünde, Tanrı'nın güvenilirliğine ve O'nun vaatlerine olan derin güvendir. İman, görünmeyen şeylerin gerçekleşeceğine dair sağlam bir güvendir. İbraniler 11:1, "İman, beklenen şeylerin güvencesi, görülmeyen şeylerin kanıtıdır," der. Bu, gelecekte Tanrı'nın söz verdiği şeylerin gerçekleşeceğine dair içsel bir tutumdur.
İman, sadece zihinde kalan bir kabul değildir; yürekten ve bütün varlığımızla Tanrı'ya güvenmeyi gerektirir. İman, bizleri Mesih’e bağlar, O'nun yaşamı, ölümü ve dirilişi aracılığıyla sunduğu kurtuluşu alır. Bu, kendi gayretlerimize değil, Tanrı'nın lütfuna dayalıdır. Efesliler 2:8-9, “Çünkü lütufla, iman yoluyla kurtuldunuz; bu sizin başarınız değil, Tanrı'nın armağanıdır,” diye açıklar.
Gerçek iman, bizleri Mesih'i Rab ve Kurtarıcı olarak kabul etmeye götürür ve yaşamlarımızı O'nun isteğine göre yönlendirmeye teşvik eder. İman, sadece bir başlangıç noktası değil; Tanrı ile günlük yürüyüşümüzün rehberidir. Tanrı'ya ve O'nun sözlerine güven duyarak, zorluklar karşısında sabit kalabiliriz. İsa Mesih’e iman etmek, Tanrı’yla barışı ve sevgi dolu bir ilişkiyi yaşamak demektir. İman yoluyla, hayatlarımızda Tanrı’nın bol bereketlerini ve sonsuz yaşamın zenginliğini tadabiliriz.