Para makamit ang tunay na kapayapaan, dapat tayong lumapit kay Jesus na nagsabi, "Lumapit kayo sa akin, kayong lahat na nangapapagal at nabibigatang lubha, at kayo'y aking papagpapahingahin" (Mateo 11:28). Sa mga inaalala at mga pasanin ng buhay, ang kapahingahan ay matatagpuan kay Cristo. Tinatanggap natin ito sa pamamagitan ng pagtitiwala at pagsuko ng ating mga alalahanin sa Kanya.
Ang kapayapaan na iniaalok ni Jesus ay higit pa sa panlabas na katahimikan; ito ay kapayapaan sa puso, kahit sa gitna ng kaguluhan. Sinabi ni Pablo sa Filipos 4:6-7 na, "Huwag kayong mabalisa tungkol sa anumang bagay; bagkus sa lahat ng mga bagay ay ipaalam ninyo sa Diyos ang inyong mga kahilingan sa pamamagitan ng panalangin at pagpapasalamat. At ang kapayapaan ng Diyos, na higit sa lahat ng pag-unawa, ay magbabantay sa inyong mga puso at isipan kay Cristo Jesus."
Upang makamtan ang kapayapaan na ito, kinakailangang kilalanin natin ang ating mga kasalanan at lumapit kay Jesus sa pananampalataya. Sa Kanyang pag-ibig, tinanggap Niya tayo at binigay Niya ang Kanyang buhay para sa ating kaligtasan. Habang isinuko natin ang ating buhay sa Kanya, natatagpuan natin ang isang buhay na puno ng kapanatagan at kapayapaan na hindi nakukuha sa daigdig. Patuloy tayong lumapit sa Kanya sa dasal at tumanggap ng Kanyang biyaya, at doon natin masusumpungan ang tunay na kapayapaan.