Ang kasal ay isang mahalagang bahagi ng plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Sa simula pa lang, nilikha ng Diyos ang lalaki at babae at sinabi, "Dahil dito'y iiwan ng lalaki ang kanyang ama at ina, at makikisama sa kanyang asawa: at silang dalawa ay magiging isang laman" (Genesis 2:24). Ang kasal ay isang pagsasama na pinagsasama ng Diyos, at ito ay dapat igalang at pahalagahan.
Sa Bagong Tipan, inilarawan ni Apostol Pablo ang kasal bilang larawan ng relasyon ng Cristo at ng iglesia. Sinabi niya, "Mga lalaki, ibigin ninyo ang inyong asawa na gaya ng pag-ibig ni Cristo sa iglesia, at ibinigay ang kanyang sarili para dito" (Efeso 5:25). Ipinapakita nito na ang kasal ay hindi lamang basta pag-iibigan kundi may malalim na sakripisyo at pagmamalasakit.
Ang kasal ayon sa Biblia ay dapat maging lugar ng pag-ibig, respeto, at kapatawaran. Ito ay isang tipan, hindi isang kontrata; nangangahulugan ito ng pagsumpa na mananatili sa hirap at ginhawa. Habang mahalaga ang kasal, ang bawat isa ang pinakamahalaga ay ang relasyon natin sa Diyos. Kapag si Cristo ang sentro ng ating buhay mag-asawa, makakahanap tayo ng tunay na ligaya at kapayapaan. Kaya't tayo'y tinatawagan na mahalin ang ating katuwang gaya ng pag-ibig ni Cristo sa atin at panatilihin ang pananampalataya sa ating Panginoon sa bawat hakbang ng ating landas sa kasal.