Ang pagdadalamhati at pagkawala ay bahagi ng buhay na hindi natin matatakasan. Ngunit sa gitna ng ating kalungkutan, ang Biblia ay nagbibigay ng pag-asa at lakas. Si Jesus mismo ay naranasan ang pagdadalamhati nang umiyak siya sa pagkamatay ng kanyang kaibigang si Lazaro (Juan 11:35). Ipinapakita nito na nauunawaan Niya ang ating damdamin.
Sinasabi sa Awit 34:18, "Ang Panginoon ay malapit sa mga wasak ang puso." Ang Diyos ay kasama natin sa ating kalungkutan, nag-aalok ng kaginhawahan at kapanatagan. Mahalagang ihayag natin sa Kanya ang ating sakit at paghihinagpis, sapagkat iniimbitahan Niya tayong lumapit.
Ang ating pag-asa ay hindi natatapos sa kalungkutan. Sinasabi sa 2 Corinto 1:3-4 na ang Diyos ng lahat ng kaaliwan ay nag-aaliw sa atin upang tayo rin ay makatulong sa iba. Magagamit ng Diyos ang ating naranasang sakit upang makapagbigay ng pag-asa at tulong sa kapwa.
Sa huli, ang ating pagdadalamhati ay panandalian lamang sapagka't tinitiyak ni Jesus ang buhay na walang hanggan sa Kanyang presensya. Habang tayo'y nagdadalamhati, kumapit tayo sa Kanya, ang ating Panginoon, na nagtagumpay sa kamatayan. Nawa'y ipagkaloob Niyang ang ating lumbay ay mapalitan ng kagalakan at katiyakan sa Kanyang pag-ibig.