قبل از اینکه بله بگویی، نشونِ هُشدار ره ببین.
تو خیلی کشورا کارگرا اصلاً نَبایِد هزینه کارچینی بدن. پول کلون قبلِ سفر معمولاً تله بیّه.
موسسههای واقعی رسید رسمی میدِن. پرداخت به حساب شخصی، موبایلمانی یا کریپتو هشدارنه.
پاسپورت مال خود شماسه. تو خیلی کشورا کارفرما اَجازه نداره اِش ره نگه داره.
کار با ویزای توریستی یا دیداری میتونه شما ره بیحق و در خطر دستگیری بذاره.
حقوق خیلی بالاه برای کار آسون، بیتجربه، اَغلب برای فریب مردُم هسته.
اسم یا نشونی واقعی شرکت که بشّه چک کرد نیّه.
بایِد قبلِ رفتن، قراردا کتبی، به زبونی که میفهمین بگیرین.
عجله بندازن یا بگن پِنام دارِه، این هشدارنه.
کارای آنلایِن «خدمات مشتری» یا «تایپ» تو بعضی جایای جنوبخاور آسیا خیلیا ره تو مرکز کلاهبرداری گیر انداختنه.
وام از کارچین یا کم کردن حقوق برای پس دادن هزینهها میتونه تله بیّه که نتونین دَس بَکِشین.
دلال بیجواز یا جذب فقط تو شبکههای اجتماعی هشدارنه.
سفر از یه کشور دیگه، یا «بعداً جای کار ره بگیم»، هشدارنه.
بیمرخصی، گرفتن تلفن، یا نذاشتن بیرون رفتن، نشونه بیگاری هسته.
جمعکردِن بچّهها یانه بَوِن به کسی که سنّ خودّش دروغ بَگِه، یه علامت خطر جدّیّه.
کارهای مبهمِ «رقاص»، «میزبان» یا «مدل» تو خارج، یا خواهش عکس تن، بیشتر وقتا تله بَوِنه.
خانواده وَ رفیق ره خبر دِن